No mister Hollywood doesn't need a tuktuk!!!

Lieve allemaal

De eerste twee maanden zijn alweer voorbij… Ze zijn echt voorbij gevlogen, al lijkt het moment dat we op Schiphol stonden een eeuwigheid geleden. Gelukkig hebben we nog 9 maanden te gaan en nog super veel leuke dingen in het vooruitzicht :) Nu eerst een update van onze afgelopen week…

Afgelopen maandag zijn we met de boot van Siem Reap naar Battambang gegaan. Dit ligt aan een meer, dat per seizoen van grootte verandert. Aangezien er nogal wat wateroverlast is , was het meer enorm en voor ons dus erg gaaf om te zien dat soms alleen boomtoppen boven het water uitkwamen waar je dan tussendoor vaart. Op het meer leven mensen in drijvende dorpjes. Zo bizar, dat kinderen met de boot naar school gaan en dat die school ook drijft en het dus afhankelijk is van de stroming hoe ver je moet roeien naar school…. (Wij vroegen al af wat ze voor excuus gebruiken voor als ze te laat op school komen ‘’ ja sorry, de brug was dicht en ik had de stroming tegen…????’’) Werkelijk alles speelt zich in deze dorpjes op het water af, boodschappen met de boot, naar de tempel met de boot, om te douchen spring je gewoon ingezeept het water in, waar je net in hebt staan plassen…. Lekker hoor….

Dinsdag hebben we een tour gedaan door het platteland met een tuktuk. We zijn naar een winery geweest, waar we een proeverij van zelfgemaakte wijnen hebben gedaan en hebben een ritje gemaakt met een bamboe trein: een spoorbaan, 2 assen, een bamboevlot en een motortje. Het vlot wordt op de assen gelegd, je gaat erop zitten en ‘’de trein’’ gaat rijden (en nog hard ook). Omdat er soms stukken van de rails missen of niet aansluiten, stuiter je lekker heen en weer, en als er een tegenligger komt, dan moet de ‘trein’’ met de minste belading uitstappen, wordt het vlot en de assen van de rails afgehaald en moet je wachten tot de tegenligger voorbij is. Was ook weer echt heel apart om dit mee te maken…..

Verder zijn we met het tourtje naar een killing cave geweest. De geschiedenis van Cambodja is erg heftig en er zijn onder het regime van Pol Pot veel mensen vermoord. De killing cave was een van de moordplaatsen waar nu nog schedels en botten te vinden zijn.. Donderdag zijn we naar the killing fields geweest in Phnom Penh en hier liepen ondanks de hitte regelmatig de rillingen over onze rug. Erg heftig en vooral bizar dat er mensen vermoord zijn omdat ze bv een bril droegen of Engels konden praten. Zo stond er ook een boom, waar kinderen tegenaan geslagen werden tot ze dood waren en waren door de regen tanden en botten zichtbaar die normaal onder de grond liggen…… Ook zijn we naar de Tuol Sleng gevangenis geweest, waar gevangenen werden mishandelt met vreemde marteltuigen. Het was een heel vervelende sfeer en we vonden het erg heftig om hier rond te lopen. Ook maakt het er niet makkelijker dat er rijen en rijen met foto’s van gevangenen staan opgesteld en ze allemaal even verdrietig en lege uitdrukking hebben….. Pffff heftig allemaal. We vonden dat we naar deze plekken toe moesten, maar waren wel echt gesloopt toen we in het hotel terug waren.

Verder zijn er in Phnom Penh veel projecten om kinderen en jongeren kansen te bieden in de samenleving zodat ze niet op straat belanden (er is veel armoede/bedelaars in de hoofdstad namelijk) Een van die projecten is het Friends project waar jongeren een opleiding krijgen en daarnaast werken in een restaurant. Wij hebben hier heerlijk gegeten en het smaakt nog lekkerder omdat het voor het goede doel is :) (we hebben de rode mieren en vogelspinnen die op de kaart stonden maar gelaten voor wat het was)

Zaterdag zijn we weggegaan uit Cambodja. Wat wij heel bijzonder vinden is ondanks alle heftige dingen de veel van deze mensen hebben meegemaakt (het regime was niet heel lang geleden gevallen) bijna alle mensen heel vrolijk en vriendelijk zijn. Soms zijn ze zelfs zo vriendelijk dat wij er iets achter zoeken. (soms weet je gewoon dat je wordt afgezet, maar soms twijfel je of iemand nu aardig is omdat hij gewoon aardig is, of omdat hij iets van je wil) Wel werden we echt gek van de tuktuk drivers die je zowat door de staat achtervolgen in de hoop dat je een ritje met ze wil maken. Ze zijn allemaal ook erg gefocust op Joris’s huidskleur (same same) en willen weten waar hij vandaan komt. Hij heeft de geweldige bijnaam mister Hollywood gekregen van een van de mannetjes!

Al met al vonden we Cambodja erg leuk en hebben we veel gezien, maar waren we ook wel blij weer naar Thailand terug te gaan. Zaterdag zouden we naar Bangkok terug vliegen, maar gezien de slechte voorspellingen hebben we een extra vlucht naar Phuket geboekt, waar we nu zitten. Afgelopen week hebben we contact gehad met mensen die in Bangkok verbleven en leek alles mee te vallen, maar toen de dijken het hadden begeven, werd het een ander verhaal. Vannacht hebben we dus heerlijk geslapen op het vliegveld (waar het -20 graden is volgens Leonie Paulusma) en gaan nu aankomende dagen lekker geniet en op het strand voordat we volgende week de drukte van Hanoi in gaan.

Keep you posted
Xx

Leonie en mister Hollywood