BULA!!!!!!!!!

Bula allemaal,

WAARSCHUWING: deze blog is niet geschikt voor mensen die enorm jaloers worden bij het lezen van verhalen over fijne strandjes en super relaxte mensen. Als u zich aangesproken voelt, klik de blog dan weg en lees niet verder. Lezen is geheel op eigen risico en wij zijn niet aansprakelijk voor de eventuele gevolgen.

Na een lange reis van 18 uur begon ons avontuur in Fiji niet heel rooskleurig; in de regen, in het donker met een vermiste tas. Gelukkig stond de pick-up er nog en aangekomen in het hostel moesten we 1 bordje avondeten delen omdat verder alles op was. We bleken in een dorm te slapen die eruit zag alsof er een bom was ontploft, het was zo’n bende dat het Joris zelfs opviel. Niet echt een goede eerste indruk en dus maar snel gaan slapen want we waren kapot.

Na een nacht in coma te hebben gelegen zag alles er weer een stuk beter uit en hebben wij de chillstand op volle sterkte gezet. We hebben maandag onze reis geregeld (boot en hostels boeken) en dinsdag hebben we nieuwe spullen gekocht voor Le. Dit was nog een hele opgave, aangezien hier veel mensen uit India wonen, en het niet echt Le’s stijl is om in gekleurde glitterdoeken gekleed te gaan (Jor vond het misschien tijd voor een make -over, Le kon hier toen niet echt om lachen). Het was erg heet en veel winkels waren gesloten door de heftige overstroming die een maand geleden een groot deel van het centrum heeft verwoest. Toen moest het bikini zoek drama nog beginnen, en aangezien Le niet maat xxs heeft, heeft zij een paarse mannenboxer en een t-shirtje als beste alternatief gekozen :) Op dat moment was het niet echt leuk, nu kunnen we er gelukkig om lachen. We sliepen 3 nachten in een sfeervol hostel met hele lieve staff in Nadi, kregen het bericht dat de tas gevonden was en konden met een gerust hart op pad om wat meer van het land te zien.

Fiji bestaat uit 333(??) eilanden die verdeeld zijn in verschillende eiland-groepen. Moeilijke beslissing, want welk eiland is het best om lekker op te relaxen, en waar is het strand het mooist? Conclusie, teveel keus want alles is mooi! We hebben besloten omdat we weinig tijd hadden om niet te ver te gaan en niet te veel te doen. Woensdag vertrokken we vroeg in de ochtend naar Manta Ray Island in de Yasawa groep. Aangekomen in ons resort werden we toegezongen door de staff en kregen we een bloemenkrans om, hebben we ons geïnstalleerd op een ligbedje en daar zijn we een aantal keer afgekomen om te gaan snorkelen en te gaan eten/slapen. Het snorkelen vooral was hier erg mooi, weer veel kleuren en heeeeel veel vissen, het leek wel een aquarium. Het is nu het seizoen om manta rays te zien, maar door het slechte weer van afgelopen tijd (typhoons enz) zijn ze nog niet echt gespot. Je kon hier ook een dag gaan zeevissen, iets wat we niet hebben gedaan, maar we werden wel uitgenodigd om de vangst mee te helpen opeten, zelfs Le vond de superverse makreel heerlijk.

Vrijdag zijn we naar het volgende eiland gegaan en hadden we dormbedjes in een mooi resort (Octopus, zeker een aanrader!), met ook weer veel leuke mensen. We hebben hier onze eerste kava ceremonie meegemaakt. Kava is een lokale drank wat gedronken wordt tijdens een ceremonie met klappen, wij snappen het niet helemaal, maar het was wel leuk. De smaak van kava…. Tja als je het drinkt smaakt het nergens naar maar de nasmaak is alsof je een hap gras hebt genomen…. We hadden geluk want er was een traditionele avond waarbij de staff een optreden gaf met zang en dans in rieten rokjes. Erg leuk want van de muziek wordt je zo vrolijk. We hebben zelf nog meegedanst (een soort polonaise maar dan leuk) en hierna was het tijd voor lovo, een traditionele maaltijd die geheel in een oven onder de grond is bereid. We hebben een heel leuk Frans stel leren kennen, Marie en Charles, wat na 2 dagen geen stel bleek te zijn, oeps haha. We hebben met hen 3 dagen opgetrokken (lees: hebben samen gegeten, bij het zwembad gehangen en biertjes gedronken). Zondag werd het tijd om afscheid te nemen en gingen we richting Bounty Island.

We hadden 1 nacht geboekt in het Bounty resort, met het idee hier misschien een nachtje langer te blijven, maar bij aankomst wisten we al dat dat het niet ging worden. Wat een domper, zeker geen aanrader. We misten Octopus resort en Marie en Charles al meteen. Het was allemaal een beetje oud, vervallen en sfeerloos. Daarnaast was het eten echt vies en waren er geen leuke mensen. Besloten dus om toch naar Nadi terug te gaan de volgende dag. Wat wel leuk was, was dat er een zoeklicht op de zee stond en we tijdens het eten (BAH!!!) naar jagende haaitjes en krabben konden kijken.

Maandag was het ontbijt al op toen wij kwamen en kregen we getoast brood wat beter te beschrijven is als gratis norrit. Onze boot kwam al snel en we kregen lunch mee (BAH!!!) waar we hopelijk de kapitein ‘’blij’’ mee hebben gemaakt. De speedboot stuiterde nogal over de golven en aangekomen in ons hotel werd eerst Joris ziek. Hij lag te klappertanden onder 2 dekens terwijl het buiten 30 graden was. Niet gek na dat schimmelige ranzige ‘’resort’’ dacht Le toen maar een paar uur later was zij ook deel van de ziekenboeg. Onze laatste dag vandaag in Fiji zal dus vooral slapend voorbij gaan, maja we kwamen hier om uit te rusten en hopen maar dat we zonder in quarantaine te hoeven over de US border mogen :).

Na al die tijd samen in een camper te hebben gezeten waren we bang dat we niet meer zo goed wisten hoe we met andere mensen moesten praten, maar afgelopen week hebben we veel nieuwe mensen leren kennen. We kunnen het nog! Het is leuk om te zien dat er zoveel verschillende mensen reizen. Zo heb je de mensen die zonder enig idee wat er te doen is rondtrekken en maar zien wat er gaat gebeuren. Je hebt mensen zoals wij die wel een beetje weten wat te verwachten en een beetje in hun hoofd hebben wat zij willen doen/zien, maar ook open staan voor nieuwe ideeën. En je hebt mensen die vanuit thuis alles al hebben geregeld en voorbereid zijn op alles wat er heel misschien wel eens zou kunnen gebeuren. Zo was er een meisje uit Duitsland wat in 3 maanden praktisch dezelfde reis maakte als wij en 3 keer vrienden of familie op bezoek kreeg zodat ze zich niet alleen hoefde te voelen. Ze vond eigenlijk alles eng en vroeg veel tips, die ze dan niet uit bleek te kunnen voeren omdat alles al vast lag en alle tourtjes enz vanuit thuis al geboekt waren. Ze vond op Fiji alles al ongestructureerd, maar ging nog naar India. We hebben haar succes gewenst :) Dan heb je nog mensen die altijd wel sterke verhalen te vertellen hebben en altijd wel iets hebben beleefd dat ‘’spannender’’ is dan jouw verhaal en je hebt nog de mensen die alleen reizen maar die eigenlijk niet zo goed alleen kunnen zijn. Zo was er een slissende Zwitser met een afwijking aan zijn ogen, een spraakgebrek, doof aan een oor, meerdere tics, en een ietwat opdringerig karakter. Hij zat steeds naast ons en Le vond het zielig dat hij alleen zat dus begon ze steeds gesprek, waar ze dan al snel spijt van had omdat we niet meer van hem afkwamen en hij alleen maar loze dingen vertelde. :) We hebben veel gekletst, 100 keer hetzelfde verhaal verteld (waar kom je vandaan, waar ben je geweest waar ga je naartoe), veel leuke avonden gehad, maar we zijn toch wel heel blij dat wij lekker samen reizen. Iedereen moet lekker reizen zoals hij of zij dat wil, maar we vinden dat wij het maar hebben getroffen met elkaar als reispartner.

Fiji is goed bevallen! We hadden niet erg veel geluk met het weer er was flink veel wind en regen, maja het is moeilijk je druk te maken want het is zo lekker hier. Het is mooi, de mensen zijn lief en vrolijk, het eten is (bijna altijd) lekker, het bier is koud, gezellige reizigers ontmoet, overal hangmatten, boek erbij… enz. Het was echt flink genieten en we vinden het jammer dat het vanuit Nederland zo lang reizen is. Wij vliegen straks naar L.A. en hebben dit jaar 366 dagen in een jaar omdat we door de tijdzone vliegen en dus heel wat uurtjes terug gaan in de tijd (we vertrekken om 22.00 uur en komen om 13.00 dezelfde dag aan na 11uur vliegen….).

Het nadenken over ‘’ wat als we thuis zijn’’ hebben we een aantal keer geprobeerd, maar was lastig. Joris had het plan om snorkel tourguide te worden en het beste idee voor Le was skileraar, omdat haar snoetje flink verbrand was op de boot en ze haar zonnebril nog op had….. Tja, zolang Le niet de piste opgaat, komt het vast wel goed met ons.

Tot snel en alvast vinaka voor de leuke reacties

Joris en Leonie

Foto’s:
https://picasaweb.google.com/109404110026586699277/Week37Bula?authuser=0&authkey=Gv1sRgCMHzh97R2YHLCA&feat=directlink