Adventure is out there, Kakah Rawr!

Lieve allemaal,

Deze blog dragen we op aan onze grote vriend Bruce, onze steun en toeverlaat afgelopen weken. We hebben veel lol gehad met z’n 5en maar na al die 5788,9 kilometers die we met je hebben gereden ging er steeds slechter (lees viezer) uitzien, dus het is goed dat je nu weer bij Jucy bent. Rust maar lekker uit, word maar lekker schoon, we gaan je missen!


Daar zitten we dan op het vliegveld in Auckland, om over een aantal uur naar Australië te vliegen. (We hebben de blog getypt op het vliegveld gisteravond, maar zijn inmiddels veilig en wel aangekomen in Melbourne) Vandaag hebben we Joris’ verjaardag gevierd, met kebab als avondeten en we slapen op het vliegveld. Iets andere stijl dus dan de verjaardag van Le, toen we in Macau in alle luxe zaten. Verschil moet er wezen natuurlijk :) We sluiten weer een stukje af van onze reis en willen jullie graag vertellen over al onze avonturen van afgelopen week.

Maandag hebben we in Te Anau een tour gedaan naar een glowworm cave. Le vond dit best beetje spannend want ze houdt niet zo van donkere kleine benauwde ruimtes, maar zoals altijd maakte ze zich weer druk om niks en was het heel erg leuk. De grot was prachtig en de honderden kleine lichtjes van de gloeiwormen, maakte er iets sprookjes-achtigs van. Hierna zijn we doorgereden naar Milford sound, waar we dinsdag een kayaktour gingen doen. De dag begon ellendig, het was mistig, regenachtig en het waaide behoorlijk. Van andere groepen om ons heen werd de tour gecanceld, maar toen onze guide kwam kregen we te horen dat wij wel gingen. We wisten niet heel goed wat te verwachten, de gids leek niet heel vriendelijk en het weer zag er vreselijk uit. Maja we hadden al betaald dus we gingen…. We werden in een charmant pak gehesen, van voor ons gevoel veel te veel laagjes thermo-ondergoed, water- en winddichte kleding en een reddingsvest. We kregen een veiligheidsinstructie en een stabiele kayak, wat allemaal een stuk fijner was dan in Laos (en deze gids was niet dronken, dat scheelde ook een hoop). Eenmaal op het water was het echt prachtig en ook al hoosde de regen met bakken uit de lucht, dat was alleen maar mooi want daardoor waren er honderden kleine watervalletjes te zien. Het is moeilijk uit te leggen, en ook voor te stellen voor jullie, maar het was echt heel bijzonder. De gids bleek toch erg leuk te zijn toen ze wakker was en al die laagjes kleding waren wel fijn, wat het was erg koud. We zijn vlak langs zeehondjes gepeddeld en hebben een waterval van ruim 160 meter hoog van heel dichtbij gezien, zo dicht dat we een face-wash kregen van de nevel . Wat een geweld van het water en zeker van zo op maar een paar meter ervan af in je kayak, wat ben je dan eigenlijk klein. We hadden af en toe redelijk wat wind en moesten tegen de stroom in, dus ’s avonds hadden we al enorme spierpijn (sturen in de auto was al pijnlijk) en het duurde een eeuwigheid voor we het weer een beetje warm hadden, maar het was het meer dan waard!

De volgende dag begonnen opa Velders en oma Romijn aan hun dagje uit voor bejaarden, zo liepen we in elk geval :). We hadden een heel ambitieus plan om naar de andere kust van het zuidereiland te rijden, en dan ook nog met een detour. Leuk idee maar iets teveel van het goede, want ’s avonds waren we helemaal gesloopt en hadden we de hele dag in de auto gezeten. Maja echt veel anders hadden we ook niet kunnen doen want we hadden echt enorme spierpijn. Maar goed :) we zijn een paar weken geleden naar het uiterst noordelijke puntje gereden en dat was heel spectaculair, dus we gingen vol goede moed naar het uiterst zuidelijke puntje. Dat was een beetje een teleurstelling want we reden een heel stuk door een industrie terrein, en het uitzicht was ook niet echt adembenemend toen we er eenmaal waren. Wel hebben we heel hard “hier aan de kust, de nieuw zeeuwse kust” gezongen omdat het plaatsje Bluff heette, dus we zijn niet voor niets helemaal omgereden want we hebben de mensen daar blij gemaakt met ons prachtige gezang. Hierna zijn we doorgereden naar Dunedin, waar het vroor voor ons gevoel (en het scheelde niet veel want het bleek 3 graden te zijn) Gelukkig eindelijk weer eens een warme douche, wat is dat toch heerlijk als je al 2 dagen bevroren tenen hebt! Als de zon schijnt is het heerlijk, maar zodra die weg is en je zit in de wind, dan heb je aan 1 vest niet genoeg, brrrrrrrrr. Onze afspraak was dat degene met de koudste tenen ontbijt moest maken, die had toch al geen gevoel meer in z’n voeten :)

Donderdag hebben we de Otaga Peninsula verkend, waar veel wildlife te zien zou zijn. Wij hebben een wandeling gemaakt naar Sandfly Bay en hebben hier een tijd gezocht naar de wilde beesten. Score: 3 albatrossen (maar dat hadden ook gewoon grote meeuwen kunnen zijn), 2 zeeleeuwen (maar dat konden ook zeehonden zijn) en 20 pinguïns (maar dat hadden ook mussen, meeuwen of duiven kunnen zijn). Goede score dus, we zijn trots op onszelf. Verder hebben we een vogel gezien de lijkt op de vogel van de film Up, dus we zeggen al de hele week “kakah rawr”. Hierna naar een kasteel gereden, die we niet hebben gezien want we gaan geen 20 dollar betalen pp om een foto van een kasteel te maken. De peninsula was wel weer erg mooi en dat het plaatsjes Portobello en Broad Bay er lagen vond Le helemaal leuk! Hierna stadwandeling gemaakt door Dunedin, waar naast veel middeleeuwse gebouwen, de steilste straat van de wereld is en die is ook echt heel steil met zijn 19 graden (zie foto). Als je ervoor staat lijkt het eerder op 45 graden!

Hierna zijn we doorgereden naar Queenstown, wat we vrijdag hebben verkend. Dit stadje vinden veel mensen een van de leukste plaatsen in NZ en het is “the adrenaline town”. Wij gingen er dus met grote verwachtingen en veel leuke plannen heen. We konden gaan raften, skydiven, paraglyden, bungeejumpen, jetboaten, downhill-mountainbiken en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Samenvatting van de dag: rondje lopen door de stad, rondje lopen door het park, chillen in het park, picknicken in het park, tukkie doen in het park :) Heerlijke dag was het, super lekker weer, het stadje zag er ook erg gezellig uit, maar we hebben al zo veel leuke dingen gedaan, dat we even vol zaten van alle andere indrukken, volgende keer beter :)

Zaterdag werd het tijd om Bruce terug te brengen naar Jucy en dat betekende ook dat de tassen weer gepakt moesten worden…. Leuke klus als alles een maand in de camper heeft rondgeslingerd om dan weer orde in de chaos te brengen. Maar het is gelukt en om 10 uur hebben wij onze sleutels afgegeven en zijn we naar Auckland gevlogen. Hier hadden we weer lekker een eigen kamer met badkamer in het Jucy hotel zodat we Bruce niet helemaal hoefden te missen (alles had namelijk dezelfde kleuren). En het was tijd om lekker bij te kletsen met het thuisfront omdat we weer eens goed internet zonder tijdlimiet hadden, dus hebben we 3.5 uur geskyped, een nieuw record.

En toen was het zondag, feestdag! We hebben lekker relaxed ontbeten en rondgelopen door de stad. Het ziet er op een brakke regenachtige zondagochtend toch wel stuk minder leuk uit dan op een vrolijke zonnige maandag. Natuurlijk een lekker taartje gegeten en toen was het tijd voor het cadeau dat Le gegeven heeft. We gingen met de toffe haaien bus naar een soort indoor dolfinarium, maar dan zonder dolfijnen (dat is echt onze beste beschrijving van het complex, we hebben er lang over nagedacht). Hier gingen we namelijk snorkelen met haaien!!! VET!!!! Wat zijn die beesten indrukwekkend, en wat hebben ze enge tanden… Wel vinden we snorkelen op een tropisch eiland een stuk fijner, want het water in het aquarium was ijskoud, maar het was een hele leuke ervaring. En dat er ook een stingray (een enorme rog) in de tank zat, was een leuke bijkomstigheid. Daarnaast hebben we in het “park” een tijd naar een pinguïn encounter gekeken, waar je ze ook onder water kon observeren vanachter een glazen wand, wat heel leuk was. Verder vonden we het “park” meer een kinderspeeltuin en zijn we dus niet heel lang gebleven.

En dat was het dan, we gaan het prachtige Nieuw Zeeland verlaten, maar we gaan vast en zeker weer leuke dingen beleven in Australië. We hebben nog niet echt een plan wat we gaan doen, maar we hebben nog heel wat uren voordat we vliegen en dus tijd genoeg om hierover na te denken. Eerst maar eens beslissen of we met de bus gaan of dat we ook hier een camper/auto gaan huren…. Lastig lastig (wat een leven he als dit je moeilijkste beslissing is op het moment….:D )

Tot volgende week en bedankt voor de reacties en felicitaties!

Liefs

Jarige Job (of jarige Joris?) en Leonie

Filmpjes komen er nog aan, het uploaden duurt even :)

https://picasaweb.google.com/109404110026586699277/Week27AdventureIsOutThereKakahRawr?authuser=0&authkey=Gv1sRgCIiuy4augfryCw&feat=directlink