Kort en soort van krachtig

Week 30 is alweer voorbij en deze week wordt het een korte update, dit keer écht, want we hebben weinig gedaan en weinig stomme grapjes gemaakt (dat scheelt al enorm in lengte van de blog).
Zondag en maandag hebben wij besteed in de leuke stad Sydney. Het is heerlijk om hier rond te lopen, mensen te kijken en van het zonnetje te genieten. We hebben Darling Harbour bezocht, rondgelopen in het Olympisch Park wat eigenlijk al een stad opzich is, en Sydney by night bekeken. We vonden ons zelf wat suf worden omdat we elke avond al in de camper zitten als het donker word ivm de hoeveelheid muggen, dus zijn opgebleven om de opera house mooi verlicht te zien. Maandag zijn we naar een museum gegaan, we gingen het weer proberen en dit keer is het gelukt, we vonden het leuk! Maar dat kwam waarschijnlijk vooral omdat er een expositie was van Harry Potter waarbij de attributen en kleding te zien waren die gebruikt zijn in de films. Het was erg leuk gedaan en hopen dat deze reizende expositie ook eens in Amsterdam komt want wij kennen wel een aantal mensen die hierheen zouden moeten :) Verder was het een beetje een warrig museum, te veel verschillende thema’s, te onduidelijk ongezet, waardoor we beetje overprikkelt werden en niet goed wisten waar we heen moesten. Al kan dit overprikkelde gedeelte ook komen door de tentoonstelling van the Wiggles (een kinderprogramma), waar Le helemaal los ging omdat ze erachter kwam dat dit de makers zijn van het geweldige fruitsalade lied (zie blog vorige week). Hierna zijn we met de bus naar de strand gegaan en hebben we de Coogee to Bondi coastal walk gedaan, een prachtige wandeling langs de kust. Aan het eind van al deze heuvels wilden we ons trakteren op een welverdiende pizza, maar dit is geëindigd in een avondvullend programma bij de chinees/karaoke bar (er was maar 1 wok en take away had voorrang dus dat duurde allemaal even….)

Dinsdag en woensdag hebben we voornamelijk kilometers gemaakt en zijn we uiteindelijk uitgekomen bij Byron Bay. Natuurlijk zijn we onderweg ook aantal keer gestopt en hebben wij plekken gezocht om onze nieuwe snorkel gear te testen. Niet veel boeiends over te zeggen eigenlijk, want we hebben niet echt goede plekken gevonden. Donderdag en vrijdag hebben we eigenlijk vooral op het strand gelegen, dus ook niet heel veel over te zeggen. Wel is het voor Joris bevestigt dat het voor iemand die niet heel veel van zand houdt bijna onmogelijk is om met iemand als Le op een strand te liggen want binnen no-time zit alles onder (en is Ben dus nu een zandbak geworden). We zijn lekker bruin geworden, Joris zwart, waardoor Le zich nog steeds Sneeuwwitje voelt naast hem. Ook hier hebben we snorkelplekken gezocht, maar er waren zoveel surfers, en zoveel ongelukken omdat er veel te veel waren, dat wij het niet erg veilig vonden om daartussen te gaan liggen met ons hoofd onder water. Ook was de stroming zo sterk dat het al een hele work-out was om te spelen in de golven, laat staan tegen in te zwemmen. Het is echt zo sterk dat je je zwembroek moet vasthouden anders ben je hem kwijt, geen grapje.

Zaterdag vonden we het tijd om onszelf van het strand te trekken (dat was niet moeilijk want het was niet heel lekker weer) en zijn we naar de farmers markt twee dorpen verderop gegaan. Na alle markten in Azië hadden we hier wel zin in want meestal kom je ogen en oren tekort. Deze markt was echt ieniemienie en binnen 3 minuten waren we over de hele markt gelopen. Het was vooral zien en gezien worden want de locals hadden zich redelijk opgetut (we vielen dus lekker op in onze malle Eppie backpackers kleren) en het waren allemaal biologisch, organische dure producten. Op naar ons volgende uitstapje: Nimbin, een hippie dorpje waar naast veel van het “goed voor je lijf spul” en “kunst”, ook veel drugs te koop was. Zelfs in Amsterdam ruikt het niet zo naar wiet als hier en we werden aangesproken door een omaatje om koekjes te kopen, en dat waren vast geen speculaasjes of stroopwafels…... Heel bijzonder dus en niet helemaal ons ding, maar wel leuk om even te zien. Hierna toch maar weer naar het strand gegaan, waar we een tijd lang met z’n tweeën waren op een 7 mile beach, omdat het toch niet echt lekker strandweer was.

We hebben nog niet echt een plan wat we aankomende week gaan doen, blijft dus weer een verassing. En onze nieuwe regel is hoe meer reacties hoe langer de blog, mits wij iets te melden hebben natuurlijk, want we missen jullie reacties! (subtiel hè) Als het volgende week niet lukt om de blog te posten, dan alvast een fijne Pasen. Wij gaan in elk geval eieren verstoppen in de auto, het is zo’n rommel dat het zoeken vast een dagvullend programma is (als Le dit keer niet een lijstje maakt met verstopplekken in elk geval, goeie ouwe tijd haha)

Liefs

Zwarte Joris en Le-witje
(ok toch nog een stom grapje :P)

Weinig tekst voor ons doen en ook weinig foto’s, en nog 1 laatste poging om het filmpje van NZ te uploaden (fingers crossed)…:
https://picasaweb.google.com/109404110026586699277/Week30?authuser=0&authkey=Gv1sRgCKbFv9OZju_gkgE&feat=directlink